ΣΤΟΟΥΝΧΕΝΤΖ

Με αφορμή το μάθημα της Γλώσσας, της Ε΄Δημοτικο "Αναξήγητα φαινόμενα - Πέτρινοι γίγαντες" ψάξαμε και βρήκαμε επί πλέον πληροφορίες για το μεγαλιθικό μνημείο Στόουνχεντζ.

Το Στόουνχτζ είναι νεολιθικό μνημείο, κοντά στοΈισμπερι της της Αγγλίας, στην κομητεία του Γουΐλτσιρ, 13 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Σαλίσμπερι.
Κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχαιολόγων ανάμεσα στο 2500π.Χ. και 2000π.Χ.
Μέχρι σήμερα οι μελετητές αρχαιολόγοι δε γνωρίζουν ποιοι κατασκεύασαν αυτό το μεγαλιθικό μνημείο. Οι μαρτυρίες που έχουμε είνια αμφισβητρούμενες και είναι οι πιο κάτω:

• Ο Τζέφρεϊ του Μονμάουθ το 1135 μ.Χ., στο έργο του "Ιστορία των Βασιλέων της Βρετανίας" αναφέρει ότι το μνημείο κατασκευάστηκε από το βασιλιά Αμβρόσιο.

Για να κατασκευαστεί το μνημείο ο βασιλιάς ζήτησε τη βοήθεια του μάγου Μέρλιν, ο οπιοίος τον συμβούλεψε να πάρουν τους ογκόλιθους από τη νήσο της Ιρλανδιας , από ένα άλλο μεγαλιθικό μνημείο, στη θέση Κίλαρ.Επειδή οι ογκόλιθοι ήταν τεράστιοι, ο Μέρλιν ανάλαβε τη μεταφορά τους με μαγικό τρόπο, έκανε τις πέτρες να "χορεύουν πάνω στη θάλασσα" όπως μας λέει ο Μόνμαουθ. Σύμφωνα με τους μελετητές, ο παραπάνω μύθος έχει ελάχιστα πραγματικά στοιχεία.

• Ο Τζον Όμπρεϊ στο έργο του "Μνημείο Βρετανικό"υποστηρίζει ότι το Στόουνχετζ ήταν ναός χτισμένος από τους Δρυΐδες .
• Ο Εκαταίος ο Αβδηρίτης και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρουν στα έργα τους έναν λαό με το όνομα Υπερβόρειοι, οι οποίοι κατοικούσαν σε ένα νησί πέρα από τη Γη των Κελτών της Γαλατίας, της σημερινής Γαλλίας και είχαν κατασκευάσει έναν μεγάλο κυκλικό ναό όπου λατρευόταν ο Απόλλωνας. Κατά πολλούς μελετητές, αυτή η εκδοχή θεωρείται αληθινή, καθώς το Στόουνχετζ χρησιμοποιούνταν ως παρατηρητήριο για τη θέση του ήλιου.
• Το 1740 ο Γουίλιαμ Στάκλεϊ δημοσιεύει το βιβλίο του "Ένας ναός επανακτάται από τους Βρετανούς Δρυίδες" στο οποίο παραθέτει στοιχεία της περιοχής, που προέκυψαν μέσω δεκαετούς έρευνας. Ο Στάκλεϊ επανεξέτασε την υπόθεση ότι το έχτισαν οι Δρυίδες και αποφάσισε ότι είναι η μόνη πιθανή εξήγησε για το πως ανήγειρε το μνημείο
  

Μέχρι σήμερα μελετητές από όλο τον κόσμο υποστηρίζουν πως το μνημείο είτε χτίστηκε από Μυκηναίους, είτε από Ρωμαίους, είτε από Βρετανούς . Τα μόνα σίγουρα στοιχεία για το Στόουνχετζ, την ανέγερσή του και η χρήση του είναι ότι:

• Σύμφωνα με πετρογραφική ανάλυση των ογκολίθων, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι αυτοί οι μονόλιθοι λαξεύτηκαν και μεταφέρθηκαν από λατομεία της Ουαλίας και της Νοτιοδυτικής Αγγλίας.
• Με τη χρήση ραδιενεργών μετρήσεων οι αρχαιολόγοι υπολογίζουν ότι έχει ανεγερθεί μεταξύ 3000 π.Χ και 2000 π. Χ.
  
• Πιστεύεται ότι λειτούργησε ς λατρευτικός χώρος και ως αστρονομικό παρατηρητήριο.

ΤΟ ΞΕΡΑΤΕ;

Μια γυναίκα στη Βρετανία, η Lee Redmond είχε να κόψει τα νύχια της από το 1978. Το 2007 είχαν φτάσει τα νύχια της 1,35 μέτρα και μπήκε στο βιβλίο "ρεκόρ Γκίνες 2007". Το 2008 τα νύχια της είχαν φτάσει συνολικό μήκος 14 μέτρα. Πριν δυο βδομάδες, αρχές του Μάρτη, είχε ένα τροχαίο ατύχημα και έσπασαν τα 4 νύχια της και έτσι διακόπηκε το ρεκόρ που κατείχε.

Κατερίνα

΄Ενας άντρας στη Νέα Υόρκη έφτιαξε με 2.000 κάρτες τους Δίδυμους Πύργους που είχαν ύψος 10μ.

Αρτέμης

Ένας άντρας στην Ισπανία, που ζύγιζε 45 κιλά, φόρεσε 178 μπλούζες σε δυο μόνο ώρες .Για το χρόνο και για τις μπλούζες μπήκε στο "Ρεκόρ Γκίνες" 2008.

Κατερίνα

Ο Les Steward από την Mudjimba της Αυστραλίας στις 25 Νοεμβρίου του 1998 έκανε τοι απόλυτο ρεκόρ. Δαχτυλογράφησε όλους τους αριθμούς από το 1 έως το 1.000.000 ( 1,2,3,...) στην πατροπαράδοτη γραφομηχανή.

• Θέλετε να μάθετε πόσο χρόνο του πήρε; 16 χρόνια και 7 μήνες.
• Θέλετε να μάθετε πόσες γραφομηχανές χάλασε μέχρι να τελειώσει; 7 γραφομηχανές
• Θέλετε να μάθετα πόσες μελανοταινίες χρειάστηκε; 1.000 μελανοταινίες
• και χρρησιμοποίησε 19.800 φύλλα.

Και εις ανώτερα κ. Steward !

Γιάννης

Η "ΚΕΡΥΝΙΤΙΣ ΕΛΑΦΟΣ" - ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Ο Πίνδαρος λέει μια άλλη ιστορία για την "Κερυνίτιν έλαφο":

Ο Ηρακλής κυνηγούσε στα βουνά της Πελοποννήσου αδιάκοπα το ελάφι και ποτέ δεν το έπιανε. Κάποτε το ελάφι πήγε βόρεια, ο Ηρακλής το πήρε στο κατόπι, ώσπου έφτασε στην πόλη Ίστρια, τη χώρα των Υπερβόρειων, όπου εκεί είναι και τα Ηλύσια πεδία. Εκεί τους περίμενε και τους υποδέχτηκε φιλικά η Άρτεμις. Στη χώρα των Υπερβόρειων πήγαινε και ο Απόλλωνας το φθινόπωρο και έφευγε την άνοιξη. Όπως λέει η μυθολογία μας ταξίδευε σε ένα άρμα που το έσερναν κύκνοι. Μέχρι εκεί έφτασε το ελάφι αλλά ο Ηρακλής δεν κατάφερε να το πιάσει. Κάποια στιγμή το ελάφι πήρε το δρόμο του γυρισμού για την Ελλάδα.


Ο Ηρακλής το ακολούθησε και έφτασε πάλι στα βουνά της Αρκαδίας και το είδε να μπαίνει στο ναό της Άρτεμης. Ο Ηρακλής το περίμενε. Μάταια όμως το ελάφι χύθηκε σαν αστραπή έξω από το ναό και ξέφυγε πάλι του Ηρακλή. Ο ήρωας το ακολούθησε και το είδε να έχει σκύψει και να πίνει νερό στο Λάδωνα ποταμό. Ήταν τόσο μεγάλη η δίψα του που ξέχασε πως το κυνηγούσαν και τότε ο Ηρακλής το πλησίασε αθόρυβα και το έπιασε απαλά από τα χρυσά κέρατα, έτσι όπως πιάνει κανείς ένα ήρεμο άκακο αρνί. Το φορτώθηκε στους ώμους του και πήρε το δρόμο για τις Μυκήνες.

Λέγετε ότι ο Ηρακλής έφερε στους Έλληνες και πιο συγκεκριμένα στην Ολυμπία τον κότινο, ένα κομμάτι αγριελιάς, από τη χώρα των Υπερβόρειων, από τη χώρα που βρίσκεται πέρα από την έδρα του άνεμου Βορέα.

Στις περιοχές Καλάτις, Ιστρία, αρχαία Τόμις -σημερινή Κωνστάντζα, και Αξιόπολη υπάρχουν πολλά ρωμαϊκά αγάλματα του Ηρακλή. Είναι πόλεις του Εύξεινου Πόντου από τις οποίες πέρασε ο Ηρακλής κυνηγώντας τη λαφίνα.

Βιβλιογραφία:
1. "Ηρακλής" Κ. Χωρεάνθης
2. "Ελληνική Μυθολογία" εκδ. Αθηνών
3. "Βικιπαίδεια"
4. "Περί του Ηρακλέους: Μύθος και πραγματικότητα" Σεμινάριο 30-8-2008 -ΚΠΕ Στυλίδας
4.

Η "ΚΕΡΥΝΙΤΙΣ ΕΛΑΦΟΣ" - ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Η λαφίνα ήταν ένα ζώο που είχε μανία καταστροφής, κατέβαινε από το βουνό, όπου έμενε, στην κοιλάδα και κατέστρεφε τα χωράφια και τα περιβόλια. Ο Ηρακλής μετά από πολύ καιρό που την κυνηγούσε την έπιασε με δίχτυ στο πέρασμά της ή την πέτυχε την ώρα που κοιμόταν μέσα σε κάτι θάμνους . Ο Ηρακλής για να γλυτώσει τη χώρα από μια τέτοια φοβερή πληγή, σκότωσε το ελάφι.
Για την πράξη του αυτή δεν θύμωσε ή Άρτεμης, αντίθετα χάρηκε, και ο Ηρακλής αφιέρωσε το κεφάλι της ελαφίνας με τα χρυσά κέρατα στην Άρτεμη Οινωάτιδα, στο ναό της στο βουνό Αρτεμίσιο.

Ερμηνεία του μύθου

Ο χείμαρρος Κερυνίτης βρίσκεται στο νομό Αχαΐας, στην αρχαία πόλη Κερύνεια, που ήταν ακρόπολη της πόλης Ελίκης. Ήταν ένα χείμαρρος που είχε πέντε κλάδους και όταν πλημμύριζε έκανε καταστροφές στις καλλιέργειες. Ίσως ο Ηρακλής εκεί έκανε κάποια υδραυλική παρέμβαση να αποτρέψει τις πλημμύρες.

Βιβλιογραφία: 1. Ελληνική Μυθολογία - εκδ. Αθηνών

Η "ΚΕΡΥΝΙΤΙΣ ΕΛΑΦΟΣ"

Ποια ήταν η "Κερυνίτης έλαφος":

Κάποτε η Άρτεμης είχε βγει για κυνήγι με τα σκυλιά της και έφτασε στο βουνό Παράσσιο. Εκεί, καθώς περιπλανιόταν μέσα στο δάσος , συνάντησε μπροστά της πέντε πανέμορφες λαφίνες με χρυσά κέρατα, χάλκινα πόδια και θέλησε να τα αποκτήσει. Τις κυνήγησε και έπιασε μόνο τις τέσσερις, που τις έζεψε στο άρμα της. Η πέμπτη της ξέφυγε, πέρασε τον ποταμό Κελάδωνα και έφτασε στο βουνό Κερύνεια και ζούσε από τότε εκεί και έτσι πήρε και το όνομά της. θεωρούνταν η ιερή ελαφίνα της Άρτεμις Ορθωσίας, γιατί της την είχε αφιερώσει η Νύμφη Ταϋγέτη, η κόρη του Άτλαντα, από το εξής περιστατικό: κάποτε ο Δίας ερωτεύτηκε την πανέμορφη η Ταϋγέτη και ήθελε να ενωθεί μαζί της χωρίς εκείνη να το επιθυμεί Δίας κυνηγούσε την Ταϋγέτη και τη δύσκολη εκείνη στιγμή η Άρτεμης μεταμόρφωσε την Ταϋγέτη σε ελαφίνα και έτσι γλύτωσε από το Δία. Όταν ξανάγινε γυναίκα, αφιέρωσε μια λαφίνα στην Άρτεμη από ευγνωμοσύνη. Στο λαιμό του ζώου κρέμασε μια χρυσή κορδέλα που έγραφε ότι είναι αφιερωμένη στη θεά Άρτεμη.
Αυτή την ιερά ελαφίνα επιθυμούσε Ευρυσθέας και διέταξε τον Ηρακλή να του τη φέρει ζωντανή στις Μυκήνες.

Ο Ηρακλής αναζητά την "κερυνίτιν έλαφον":

Ο Ηρακλής ξεκίνησε αμέσως για να βρει την ιερή λαφίνα, που έτρεχε τόσο γρήγορα και κανείς δεν μπορούσε να την πιάσει. Την πήρε στο κατόπι, ανέβαιναν βουνά κατέβαιναν σε πεδιάδες, περνούσαν από δάση και λιβάδια. Έναν ολόκληρο χρόνο την κυνηγούσε ώσπου κάποια στιγμή φάνηκε ότι το ζώο άρχισε να κουράζεται. Κάποια στιγμή την έφτασε στο βουνό Αρτεμίσιο, αλλά και πάλι του ξέφυγε και προχώρησε και από εκεί προχώρησε δυτικά και έφτασε στον ποταμό Λάδωνα. Καθώς μπήκε μέσα στο νερό και κόντευε να φτάσει στην άλλη όχθη ο Ηρακλής πήρε τη μεγάλη απόφαση να την τραυματίσει και ας παρέβαινε την εντολή. Τράβηξε ένα βέλος από τη φαρέτρα του το έβαλε στο τόξο του και τράβηξε τη χορδή του. σε λίγο το ελάφι ήταν πεσμένο και ανήμπορο στο χώμα. Μόλις ο Ηρακλής πέρασε το ποτάμι την έπιασε, τις έδεσε τα πόδια, τη φορτώθηκε στον ώμο και κίνησε για τις Μυκήνες.
Στο δρόμο του για τις Μυκήνες ο Ηρακλής συνάντησε τον Απόλλωνα και την Άρτεμη, η οποία μόλις είδε τραυματισμένο την ιερή λαφίνα της θύμωσε, του πήρε το ζώο και τον κατηγορούσε ότι ήθελε να το σκοτώσει. Με κόπο ο Ηρακλής κατάφερε να πει στην Άρτεμη ότι δεν είχε σκοπό να το σκοτώσει, αλλά μόνο να το τραυματίσει για να μπορέσει να το πιάσει για να το πάει στον Ευρυσθέα μιας και εκτελούσε εντολή του. Η Άρτεμης πείστηκε, της πέρασε ο θυμός και έδωσε πίσω το ελάφι στον Ηρακλή.

ΜΥΧΟΣ - ΚΙΡΚΙΝΕΖΙ

Ο Μύχος είναι ένα συγγενικό είδος με τα άλμπατρος και είναι πουλί της ανοιχτής θάλασσας που σπάνια πλησιάζει τις ακτές, εκτός από την εποχή της αναπαραγωγής. Τον Απρίλιο αναπαράγεται μέσα σε λαγούμια και σχισμές βράχων σε νησιά του Αιγαίου. Είναι ομαδικό πουλί και τρέφεται με ψάρια.
Απειλείται από τα αλιευτικά εργαλεία, γιατί παγιδεύεται σε αυτά (αφρόδιχτα, παραγάδια), στον τόπο αναπαραγωγής τους από τους αρουραίους, τις γάτες αλλά και από την ανθρώπινη παρουσία καθώς και από την υπεραλίευση (δεν βρίσκουν εύκολα τροφή).


Το Κιρκινέζι είναι ένα μικρόσωμο είδος γερακιού που έρχεται στη χώρα μας το καλοκαίρι. Το συναντάμε κυρίως σε πόλεις και χωριά του θεσσαλικού κάμπου (Φάρσαλα, Τύρναβο, Ελασσόνα,...) αλλά και στο Γαλαξίδι, στα Ιωάννινα, και αλλού.
Φωλιάζει σε συνήθως σε τρύπες σε παλιά κτήρια και βρίσκει την τροφή του σε γειτονικές καλλιέργειες και χέρσες εκτάσεις με έντομα.
Τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζει υπερβολική μείωση του πληθυσμού του. Κύρια απειλή είναι η εντατικοποίηση της γεωργίας, η χρησιμοποίηση φυτοφαρμάκων και η μείωση των διαθέσιμων χώρων για να φτιάξουν τη φωλιά τους.

Βιβλιογραφία: περιοδικό "Επιλογές'" της εφημ. Ελευθεροτυπίας.

ΑΣΠΡΟΠΑΡΗΣ -ΝΑΝΟΧΗΝΑ

Ο ασπροπάρης είναι το μικρότερο από τα 4 είδη γύπα που αναπαράγεται στη χώρα μας. Έχει μήκος περίπου 60 εκατοστά και ασπρόμαυρο πτέρωμα. Μας έρχεται το καλοκαίρι και φτιάχνει τη φωλία του σε βράχια. Το συναντάμε κυρίως στη Θράκη , τη Θεσσαλία και την Ήπειρο. Τρέφεται κυρίως με ψοφίμια Κινδυνεύει κυρίως από τη χρήση του παράνομου δολωματος για την εξόντωση "επιβλαβή" ζώων.
Πριν μερικές δεκαετίες τον ασπροπάρη το συναντούσαμε σε όλη τη χώρα, σήμερα έχει μυωθεί ο πληθυσμός του κατά 80%, σύμφωνα με την έρευνα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και έχουν μείνει γύρω στα 50 ζεύγη.

Η νανόχηνα είναι μια μικρόσωμη χήνα που έρχεται τη χώρα μας το χειμώνα. Οι νανόχηνες έρχονται από τις Σκανδιναβικές χώρες και τη ΒΔ Ρωσία και διαχειμάζουν στους υγρότοπους της Μακεδονίας και της Θράκης και συγκεκριμένα στην Κερκίνη και στο δέλτα του Έβρου.
Η σοβαρότερη απειλή για τη νανόχηνα είναι το παράνομο κυνήγι και επειδή μοιάζει πολύ με την ασπρομέτωπη χήνα οι κυνηγοί πολλές φορές τη σκοτώνουν κατά λάθος.
Το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο αν αναλογιστούμε ότι το σύνολο του πληθυσμού που διαχειμάζει στη χώρα μας είναι γύρω στα 45 - 5- άτομα.

Βιβλιογραφία:περιοδικό "Επιλογές" της Ελευθεροτυπίας