Η συγγραφέας κ. Αθηνά Μπίνιου στο σχολείο μας

Η κ. Αθηνά Μπίνιου, συγγραφέας παιδικών βιβλίων μας επισκέφτηκε στο σχολείο μας, την Τετάρτη 11 Μαρτίου, και μας μίλησε για τα βιβλία της.
Στις μικρές τάξεις, Α, Β,και Γ, αφηγήθηκε τα παραμύθια " το κατόρθωμα του δάκρυ" και "η Ταρώ κι ο Ζαχαροζυμωμένος". Στις μεγάλες τάξεις, Δ,Ε και Στ, το παραμύθι" το δειλό λιοντάρι" και "τον κρυστάλινο αετό"
Η ζεστή αφήγησή της συνοδευόταν από τις μελωδίες της κιθάρας του κ Αργύρη. Ήταν μια ατμόσφαιρα φανταστική! Όλα τα παιδιά νιώθαμε ότι ζούσαμε μέσα στα παραμύθια της και ταξιδεύαμε με τη φαντασία μας σε άλλες εποχές και άλλους τόπους! Μαζί της, η κ. Μπίνιου είχε φέρει χίλια δυο όμορφα πράγματα, από διάφορα μέρη του κόσμου που είχε επισκεφτεί, τα οποία έφτιαχναν το παραμυθένιο σκηνικό της. Σήκωνε παιδιά επάνω στη σκηνή και έπαιζαν διάφορους ρόλους από τα παραμύθια και αυτό μας άρεσε πολύ!
Η ζεστή φωνή, το χαμόγελό της και η καλή της διάθεση μας είχε συναρπάσει. Νιώθαμε ότι μιλούσε μέσα από τη ψυχή της και ότι αγαπούσε πολύ τα παιδιά. Όλοι μας καθόμαστε ακίνητοι στις καρέκλες μας για να μη χάσουμε κάτι από αυτά που έλεγε.
Μας είπε ότι τα παραμύθια κρύβουν πολλά νοήματα, που μας βοηθάνε, εμάς τα παιδιά, να ξεπεράσουμε τους φόβους μας, τις αγωνίες μας. Μας άρεσε που μας είπε ότι όλοι κρύβουμε μέσα μας ένα δειλό λιοντάρι που όταν χρειαστεί όμως αυτό το δειλό λιοντάρι γίνεται ένα θαρραλέο λιοντάρι που αγωνίζεται για να υπερασπιστεί την αλήθεια, τους φίλους του, την πατρίδα του και ό,τι άλλο χρειαστεί.
Δυστυχώς η ώρα πέρασε και η κ. Μπίνιου τέλειωσε. Την ευχαριστήσαμε και της ζητήσαμε να ξανάρθει.

Η επίσκεψή μας στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Υπάτης

Την Παρασκευή 5 Μαρτίου επισκεφτήκαμε το ΚΠΕ Υπάτης για να παρακολουθήσουμε το πρόγραμμα "Η υδροκίνηση στην Οίτη", με αφορμή το Περιβαλλοντικό μας Πρόγραμμα "κλιματικές αλλαγές" και συγκεκριμένα την ενότητα "κλιματικές αλλαγές και εναλλακτικές μορφές ενέργειας". Θέλαμε να δούμε πως οι άνθρωποι παλιά εκμεταλλεύονταν την ενέργεια του νερού αλλά και να γνωρίσουμε τη λειτουργία των νερόμυλων.

Ξεκινήσαμε στις 7.30 πμ και φτάσαμε στην Υπάτη στις 9.30. Η διαδρομή ήταν ωραία. Η φύση γύρω μας είχε πρασινίσει. Περάσαμε από τη Χαιρώνεια, την Τιθορέα, ανεβήκαμε τον Μπράλο, διασχίσαμε ένα μέρος της Λαμίας και φτάσαμε στην Υπάτη. Εκεί μας περίμεναν οι άνθρωποι του ΚΠΕ.

Πρώτα επισκεφτήκαμε το πανέμορφο Βυζαντινό Μουσείο Φθιώτιδας που βρίσκεται στην Υπάτη. Τα εκθέματα του Μουσείου βρίσκονται σε δύο ορόφους.

Στο ισόγειο είναι η μόνιμη έκθεση που είναι αφιερωμένη στα ψηφιδωτά της Φθιώτιδας (4ος - 6ος αι.)., ενώ στον όροφο υπήρχαν αντικείμενα αφιερωμένα στη λατρεία. Υπήρχαν μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη και ψηφιδωτά δάπεδα από ναούς. Η διακόσμηση των ναών, την εποχή εκείνη, ήταν ποικίλη, ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα των κτητόρων τους. Στον ίδιο χώρο είδαμε διάφορα λυχνάρια, τα οποία , όπως μάθαμε, ήταν φτιαγμένα από ασβέστη, θηραϊκή γη, άμμο και τριμμένο κρεμμύδι. Υπήρχαν υφαντικά βάρη κ.α σκεύη που χρησιμοποιούσαν την εποχή εκείνη οι κάτοικοι της περιοχής.
Μεγάλο το ενδιαφέρον μας για τη μεγάλη συλλογή των νομισμάτων. Πολλά από τα νομίσματα είχαν την προσωπίδα του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Ο ξεναγός μας, ο κ. Γιώργος, μας είπε ότι στην Υπάτη ιδρύθηκε το πρώτο νομισματοκοπείο της Ελλάδας.

Ενθουσιαστήκαμε από το Μουσείο γιατί τα εκθέματά του παρουσίαζαν μεγάλοενδιαφέρον.Παντού υπήρχαν ταμπέλες που μας ενημέρωναν και είχαμε έναν πολύ καλό ξεναγό που ήταν κοντά μας για κάθε απορία μας Αφήσαμε το Μουσείο και στη συνέχεια επισκεφτήκαμε το ΚΠΕ .

Το ΚΠΕ Υπάτης στεγάζεται στο κτίριο του Γυμνασίου και Λυκείου Υπάτης. Το πρώτο πράγμα που τράβηξε την προσοχή μας ήταν η μακέτα που αναφερόταν στο Σπερχειό ποταμό,στα ιαματικά λουτρά της περιοχής και στο καμάρι της περιοχής, την Οίτη. Στη συνέχεια μπήκαμε σε μια μεγάλη αίθουσα όπου υπήρχαν στερεοσκοπία, κιάλια, προθήκες γεμάτες με "στοιχεία" της φύσης: κλαδιά φυτών αποξηραμένα, καρπούς, φωλιές πουλιών, αυγά πουλιών, δέρματα φιδιών, κοχύλια, καβούκι χελώνας.... Εντυπωσιαστήκαμε από τη φωλιά της υφάντρας.
Η κ. Ευδοξία μας μίλησε για τη ζωή στο δάσος, δείχνοντάς μας ένα δέντρο που είχαν φτιάξει. Είδαμε τους "κατοίκους του", δηλαδή ποιοι είχαν σε αυτό τη φωλιά τους, από τη ρίζα μέχρι τα κλαδιά. Εντυπωσιακό! Υπήρχαν τρεις κόσμοι, "ο πρώτος κόσμος", ήταν τα σκουλήκια, τα σαλιγκάρια, "ο δεύτερος κόσμος" ο τρυποκάρυδος και άλλα τέτοια πουλιά και "ο τρίτος κόσμος" η κουκουβάγια,ο σκίουρος κ.ά. Η συνύπαρξη όλων αυτών των κόσμων φέρει την ισοροπία στο οικοσύστημα.
Σε μια άλλη γωνιά της αίθουσας υπήρχαν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, φωτοβολταϊκές πλάκες, ανεμογεννήτριες και υδροκίνηση.
Μάθαμε για το πως βγαίνει το αλεύρι, δηλαδή το θέρισμα του σιταριού, το αλώνισμα και το άλεσμα. Είδαμε ένα πολύ μικρό νερόμυλο, που είχαν φτιάξει οι εκπαιδευτικοί που εργάζονται στο ΚΠΕ, ο οποίος περιείχε όλα τα εξαρτήματα που έχει ένας κανονικός.
Μετά μεταφερθήκαμε στην αίθουσα προβολών. Εκεί είδαμε διάφορα εξαρτήματα του νερόμυλου. Μας έδειξαν όλα τα είδη φτερωτών του μύλου, τις μεγάλες μυλόπετρες , μύλους της περιοχές κ.ά.
Η Οίτη είναι ένα βουνό που έχει πολλά νερά γι' αυτό υπήρχαν και πολλοί νερόμυλοι, αλλά ελαιοτριβεία που κινούνταν με νερό. Σήμερα προσπαθούν οι κάτοικοι της περιοχής να εκμεταλλευτούν αυτό το θείο δώρο, το νερό, γι' αυτό και το χρησιμοποιούν για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος.
Μας άρεσε πάρα πολύ η παρουσία του προγράμματος '"Υδροκίνηση στην Οίτη" γιατί μάθαμε για το ρόλο του νερού ως ανανεώμιση πηγή ενέργειας., που είναι μια ενέργεια που δεν ρυπαίνει το περιβάλλον.
Πληροφορηθήκαμε ότι το νερό δεν είναι ανεξάντλητο, γιατί τα τελευταία χρόνια όλο και λιγοστεύουν οι βροχοπτώσεις με αποτέλεσμα να μειώνονται τα αποθέματα των υπόγειων νερών. Λένε ότι οι μελλοντικοί πόλεμοι στη Γη δεν θα είναι για τα πετρέλαια αλλά για το νερό. Υποχρέωσή μας είναι να το διαχειριστούμε σωστά για να έχουμε και εμείς τώρα αλλά και οι μελλοντικές γενιές.
Όταν η παρουσίαση του προγράμματος τελείωσε οι φιλόξενοι οικοδεσπότες μας "φίλεψαν" νόστιμες πίτες, Στην συνέχεια πήραμε το δρόμο για τον Γοργοπόταμο.

Εκεί ο κ. Γιώργος μας μίλησε για την ιστορική γέφυρα του Γοργοποτάμου, την ποίαν ανατίναξαν Έλληνες αντιστασιακοί μαζί με Άγγλους στρατιώτες, όταν η Ελλάδα ήταν υποδουλωμένη στους Γερμανούς. Στο σημείο αυτό έχει στηθεί ένα μνημείο,για να τιμήσουν αυτούς που σκοτώθηκαν.

Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε στο νερόμυλο του κ. Κώστα. Ο
νερόμυλος αυτός είναι ένας από τους ελάχιστους που λειτο Μπήκαμε μέσα και είδαμε έναν πραγματικό νερόμυλοπου βρίσκεται σελειτουργία.
Είδαμετο μύλο και καταλάβαμε πως γίνεται το άλεσμα των δημητριακών, του σταριού, του καλαμποκιού της βρώμης κ.ά.

Δυστυχώς η ώρα πέρασε. Κάναμε μια βόλτα για να δούμε το ποτάμι και τα κρυστάλλινα νερά του που κυλούσαν με ορμή προκαλώντας ένα βουητό. Βγάλαμε τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες, χαιρετίσαμε τον κ. Γιώργο που με τόση υπομονή μας έδωσε όλες αυτές τις ενδιαφέρουσες πληροφορίες αλλά και μας έλυσε όλες μας τις απορίες.

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και πήραμε το δρόμο για να πάμε για φαγητό. Το στομάχι μας είχε αρχίσει να διαμαρτύρεται Μετά το φαγητό πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Είμαστε πολύ χαρούμενοι που επισκεφτήκαμε το ΚΠΕ Υπάτης! Είδαμε, ακούσαμε και εμπλουτήσαμε τις γνώσεις μας με ευχάριστο τρόπο. Ευχαριστούμε πολύ όλους τους εκπαιδευτικούς για τη ζεστή φιλοξενία τους!

"Δον Κιχώτης"

Την Παρασκευή 16-2-2010 πήγαμε στην Αθήνα και παρακολουθήσαμε τη θεατρική παράσταση "Δον Κιχώτης"του Θερβάντες από το θέατρο " Κάτω από τις Γέφυρες ".
Τα σκηνικά και τα κουστούμια ήταν του Γιώργου Λιντζέρη, η σκηνοθεσία ήταν του Γιάννη Καλαντζόπουλου, η μουσική του Δημήτρη Λέκκα, οι χορογραφίες της Κατερίνα Ανδριοπούλου και έπαιζαν οι ηθοποιοί: Μανώλης Δεστούνης,:Δον Κιχώτης, Γιάννης Τσικής: Σάντσο Πάντσα, Κώστας Κλαδής:Ροσινάντο, Δεσμοφύλακας, Κουρέας, Ντούντου, Δον Κριστομπάλ, Κατερίνα Τσεβά: Αλόντσα, Κόμισσα, Α' κατάδικος, Α' γέρος, Στάθης Αναστασίου:Πάτερ Υάκινθος, Αμαξάς, Γ' κατάδικος, Καράσκο, Δούκας, Μαρουσώ Γιωργοπούλου: Χουανίτα, Λιοντάρι, Β' κατάδικος, Β' γέρος.

Το έργο έχει ως κεντρικό πρόσωπο έναν καλόβολο άνθρωπο που θέλει ως ιππότης να ξεχυθεί στον κόσμο κάνοντας το καλό και καταδικάζοντας τος κακό. Βέβαια ο πρωταγωνιστής του έργου είναι αφελής και πέφτει σε γκάφες στην προσπάθειά του να κυνηγήσει το κακό. Όμως μέσα σε όλη αυτή τη φαντασίωση που διακατέχει τον ήρωα είναι ολοφάνερη η αγάπη του προς τις ανθρώπινες αξίες.

Μας άρεσε πολύ το έργο το ίδιο είπαν και οι δάσκαλοί μας . Ήταν μια καλοδουλεμένη παράσταση που μας διασκέδασε αλλά και μας πέρασε πολλά μηνύματα.

Παρθενώνας

Η ιστορία της Ελλάδας σε 10 λεπτά. -video

Σοφές κουβέντες από τους Αβοριγίνες, ιθαγενείς της Αυστραλίας

Η σχέση μας με όλα τα φυσικά πράγματα

είναι πνευματική.

Βλέπουμε τους εαυτούς μας σαν μέρος της φύσης.

Οι Πρόγονοι, αυτά τα πλάσματα

που άρχισαν την ανθρώπινη κοινωνία

είναι σήμερα το ίδιο ζωντανοί,

όπως ήταν στην αρχή.

Παραμένουν πάντα μέρος

της γης και της φύσης,

όπως είμαστε κι εμείς.

Αυτή την γη

Δεν την καταστρέφω ποτέ

Την φροντίζω

Τα ζώα είναι οικογένεια για μας.

Η γη είναι η μητέρα μας,

ο αετός είναι ο ξάδερφός μας

Το δέντρο αντλεί αίμα σαν εμάς.

Είμαστε όλοι ΕΝΑ

. Το δέντρο

Σε κοιτάει.

Εσύ κοιτάς το δέντρο.

Σε ακούει.

Δεν έχει δάχτυλα.

Δεν μπορεί να μιλήσει.

Αλλά αυτό το φύλλωμα αντλεί.

Μεγαλώνει, μεγαλώνει μέσα στη νύχτα.

Όταν κοιμάσαι ονειρεύεσαι κάτι.

Το δέντρο και το χορτάρι το ίδιο.

Αναπτύσσονται με το σώμα σου,

με τις αισθήσεις σου.

Το νιώθεις με το σώμα σου.

Λες:

«Αυτό το δέντρο είναι το ίδιο με μένα».

Μας μεγάλωσε το ίδιο κομμάτι γης

Η γη δεν είναι άδεια,

η γη είναι γεμάτη γνώση,

γεμάτη ιστορία,

γεμάτη καλοσύνη,

γεμάτη ενέργεια,

γεμάτη δύναμη.

Η γη είναι η μητέρα μας

Περπατάμε στη γη.

Την φροντίζουμε.

Σαν το ουράνιο τόξο καθόμαστε από πάνω.

Αλλά υπάρχει κάτι από κάτω,

κάτω από το έδαφος.

ούτε εμείς ξέρουμε τι είναι,

ούτε εσύ ξέρεις τι είναι.

Τι θέλεις να κάνεις;

Αν το πειράξεις

μπορεί να φέρει κυκλώνες,

πολύ βροχή ή πλημμύρες.

Όχι μόνο εδώ.

Μπορεί να σκοτώσεις κάποιον σε άλλο μέρος.

Μπορεί να τον σκοτώσεις σε άλλη χώρα.

Δεν πρέπει να το πειράξουμε.

Ο νόμος δεν αλλάζει.

Μένει πάντα ο ίδιος.

Μπορεί να είναι σκληρός

αλλά είναι σωστός

για όλους τους ανθρώπους.

Αυτός είναι ο νόμος.....

5 Ιουνίου παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος

Μέσα σε 200.000 χρόνια ο άνθρωπος κατέστρεψε την εύθραυστη ισορροπία με την οποία η Γη ζούσε επί 4 δισεκατομμύρια χρόνια. Η υπερθέρμανση του πλανήτη, η εξάντληση των φυσικών πόρων, ο αφανισμός των ειδών δείχνουν ότι ο άνθρωπος θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή του.

Στο τέλος του αιώνα, η άμετρη κατανάλωση θα έχει εξαντλήσει το μεγαλύτερο μέρος των φυσικών πόρων της Γης. Δεν υπάρχει καιρός για θρήνους. Μας απομένουν το πολύ δέκα χρόνια για να αναστρέψουμε αυτήν την πορεία. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τον αλόγιστο τρόπο που εκμεταλλευόμαστε τα δώρα της Γης και να αλλάξουμε τρόπο ζωής.

Η 5η Ιουνίου ορίστηκε από τον ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος πριν από 37 χρόνια για να θυμίζει τη σημασία της Διάσκεψης της Στοκχόλμης για το Ανθρώπινο Περιβάλλον, στις 5 Ιουνίου του 1972. Είναι ένα από τα βασικά μέσα που χρησιμοποιεί ο διεθνής οργανισμός για να δίνει κάθε χρόνο μια νέα ώθηση στον προβληματισμό, την ενεργοποίηση και τη δράση κυβερνήσεων και πολιτών για την προστασία του περιβάλλοντος.

Το ειδικό θέμα της φετινής εκστρατείας είναι η αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, που ο ΟΗΕ συνδέει με την καταπολέμηση της φτώχειας και την προστασία των δασών. Η επιλογή αυτή επισημαίνει την επείγουσα ανάγκη για μια νέα παγκόσμια συμφωνία, ένα πλανητικό "new deal" για τη σωτηρία της Γης, μεταξύ των κρατών που θα συμμετάσχουν στη διάσκεψη της Κοπεγχάγης για τις Κλιματικές Αλλαγές, στο τέλος της χρονιάς.

Το "γενικό πρόσταγμα" των φετινών εκδηλώσεων της 5ης Ιουνίου έχει το Μεξικό, σε ένδειξη αναγνώρισης του σημαντικού ρόλου που διαδραματίζουν οι λατινοαμερικανικές χώρες στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, όπως για παράδειγμα μέσω της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην Αγορά Άνθρακα. Το Μεξικό είναι επίσης ένα από τα κράτη που ηγούνται στην εκστρατεία "Φυτεύουμε ένα δισεκατομμύριο δέντρα" του Προγράμματος του ΟΗΕ για το Περιβάλλον (UNEP). Υπεύθυνο για το 1,5% της παγκόσμιας εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου το Μεξικό, έχει αναλάβει να φυτέψει φέτος το 25% των δέντρων της εκστρατείας.

( από το διαδίκτυο)