Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011

"Οδυσσεβάχ"

Την Τρίτη 14 -6-2011 τα παιδιά της ΣΤ τάξης και των δύο τμημάτων παρουσίασαν το θεατρικό έργο "Οδυσσεβάχ" της Ξένια Καλογεροπούλου. Έπαιξαν μια παράσταση το πρωί για τα παιδιά και των δύο σχολείων - 4ου και 10ου Δ. Σχ. Λιβαδειάς- και το απόγευμα δόθηκε μια άλλη παράσταση για γονείς και φίλους.

Η πρόβες άρχισαν με το ξεκίνημα της καινούριας χρονιάς. Βέβαια είχε προηγηθεί η ανάγνωση και η επεξεργασία του έργου από τους υπεύθυνους εκπαιδευτικούς κ. Ασημάκη Ευθύμιο και κ. Μηλιώτη Μαρία το προηγούμενο διάστημα.

Τα παιδιά στην αρχή ξεκίνησαν δειλά δειλά της πρόβες αλλά όσο περνουσε ο καιρός γίνονταν πιο ενταντικά. Όλο αυτό το διάστημα που τα παιδιά έκαναν τις πρόβες τους δημιουργήθηκε ένα κλίμα συνεργασίας, σεβασμού και κατανόησης μεταξύ των παιδιών αλλά και μεταξύ των δασκάλων και των παιδιών. Δούλεψαν με χαρά και ενθουσιασμό για το κοινό τους στόχο. Τα παιδιά το έργο το βίωσαν, το χάρηκαν και έκλεισαν το κύκλο τους στο Δημοτικό Σχολείο με ότι καλύτερο μπορούσαν να ζήσουν. Ήταν μια σπουδαία παράσταση που η γλυκιά ανάμνησή της θα τους πηγαίνει πίσω στα χρόνια που έζησαν στο πρώτο τους σχολείο.

Τα κουστούμια ήταν φτιαγμένα από ότι βρέθηκε στο σπίτι τους το οποίο μεταποιήθηκε με τη βοήθεια της κ. Μηλιώτη Μαρίας - θεατρολόγος, της κ. Κιούση Ασημίνα- δασκάλα και των παιδιών. Υπήρξε βοήθεια και συμπαράσταση και από τους εκπαιδευτικούς Μαρία Λουίζα Σακελλαρίου και Μαριδάκη Ελένη.

Αλήθεια γιατί μας μιλάει αυτό το έργο;

"Η γεμάτη περιπέτειες περιπλάνηση του Οδυσσεβάχ και των συντρόφων του για την αναζήτηση της Ιθαγδάτης, τους φέρνει αντιμέτωπους με δρακοκύκλωπες, με θάλασσες 'πετρωμένες' ή γεμάτες Σειρήνες που μαγεύουν με τα τραγούδια τους, με μάγισσες που μεταμορφώνουν τον ταξιδιώτη σε γάτα, σκύλο ή μαϊμού και με περίεργους ανθρώπους που τρώνε και ξεχνούν. Ενώ πολλοί από τους συντρόφους του χάνονται και άλλοι κουράζονται και μένουν πίσω. Ο Οδυσσεβάχ, με όπλα του την πίστη και τη θέληση, κατακτά την αγαπημένη του Ιθαγδάτη".


Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011

Η ιστορία της " ροζ ομπρέλας"

Στα πλαίσια των πολιτιστικών προγραμμάττων που είχαμε αναλάβει για την πρώτη τάξη, η Μαρία Λουίζα Σακελλαρίου - δασκάλα και εγώ - η Μαρία Μηλιώτη θεατρολόγος, ασχοληθήκαμε με τη διαπολιτισμικότητα. Έγιναν διάφορες σκέψεις για το πως θα δουλευτεί ένα τ΄τεοι θέμα με μικρά παιδιά, κάποια στιγμή μου ήρθε μια ιδέα , να χρησιμοποιήσω ένα αντικείμενο κοινό σ' όλα τα παιδιά και συνάμα τόσο διαφορετικό όπως και τα ίδια. Τους ζήτησα λοιπόν, κατά τη διάρκεια του χειμώνα, να φέρουν στην τάξη τις ομπρέλες τους, από τις οποίες ξεκίνησε το θεατρικό παιχνίδι.
Τις παρατηρήσαμε - βρήκαμε ομοιότητες, διαφορές - τις ζωγραφίσαμε, μιλήσαμε και είδαμε εικόνες για τις διαφορετικές χρήσεις τις ομπρέλας, κάναμε κολλάζ, παίξαμε μουσικοκινητικά παιχνίδια, δώσαμε ζωή στις ομπρελίτσες - που χρησιμοποιούμε σε πάρτυ.
Το κάθε παιδί τυχαία ή από επιλογή τοποθετούσαν την ομπρελίτσα του πάνω στην υδρόγειο σφαίρα διαλέγοντας μια χώρα. κατόπιν τους ζητήσαμε να φέρουν πληροφορίες για τη χώρα επιλογής τους και τα παιδιά ανταποκρίθηκαν Ακριβώς εκείνη τη στιγμή μέσα στη τάξη γεννήθηκε η ιδέα του ταξιδιού μιας ομπρέλας στον κόσμο, της ομπρέλας της φιλίας, που καταφέρνει να φέρει κοντά παιδιά διαφορετικών χωρών, ηθών, εθίμων, χρώματος, θρησκείας και να τα ενώσει.
Η ιδέα ενθουσίασε τα παιδιά και έτσι από ένα παιχνίδι με ένα αντικείμενο ( μια ομπρέλα), οδηγηθήκαμε στη δημιουργία αυτής της ιστορίας, " της ροζ ομπρέλας", μια ιστορίας που γεννήθηκε μ' αυτό τον τρόπο από τα παιδιά και ακριβώς επειδή δημιουργήθηκε μ' αυτό τον τρόπο επιλέξαμε να είναι και αυτό που θα παρουσιάζαμε στο τέλος της σχολικής χρονιάς και με τη λήξη του προγράμματος
Τα κείμενα επιμελήθηκαν από εμάς, τους εκπαιδευτικούς που συμμετείχαμε στο πρόγραμμα και παρουσιάστηκε στις 10 Ιουνίου 2011 και ώρα 10.00π.μ. στα παιδιά του σχολείου μας και στους γονείς των παιδιά της Α΄τάξης. Την παράσταση παρακολούθησε και η υπεύθυνη των πολιτιστικών προγραμμάτων του νομού Βοιωτίας κ. Παπακώστα Αλεξία.
Η παράσταση ήταν επιτυχημένη. Τα παιδιά ήταν ντυμένα με τα χαρακτηριστικά ρούχα των χωρών όπου ταξίδεψε η ομπρέλα. Όλα τα κουστούμια ήταν από ρούχα που είχαν βρει τα παιδιά στα σπίτια τους και ότι έλειπε συμπληρώθηκε από εμάς, τις υπεύθυνες του προγράμματος, με τη σημαντική βοήθεια της δασκάλας κ. Κιούση Ασημίνας. Τα σκηνικά είχαν φτιαχτεί από τα ίδια τα παιδιά με την καθοδήγηση του δασκάλου των εικαστικών κ. Παπαγεωργίου Απόστολου.Είχαν ζωγραφιστεί πολλά πρόσωπα στα οποία τα παιδιά έβαλαν άλλος τα μάτια, άλλος το στόμα κ.λ.π.
Ο συνάδελφος Κόκκινος Σπύρος επιμελήθηκεκαι παρουσίασε τις διαφάνειες ,όπου παρουσιάζονταν οι χώρες, στις οποίες πήγαινε η ομπρέλα, δείχνοντας κάτι αντιπροσωπευτικό τους.

Δείγμα της ιστορίας:
" Κάποτε ένας Κινέζος , ο κύριος Τσιν-Τσαν -Τσιν, καθισμένος στο εργαστήρι του, έφτιαχνε μικρές ομπρέλες από ξύλο και από ύφασμα την ώρα που η πόρτα χτύπησε και πήγε να δει ποιος είναι. Άνοιξε την πόρτα και είδε μια όμορφη Κινεζούλα, την Τσάο- Λη που είχε έρθει για να αγοράσει μια ομπρέλα. Ζήτησε ευγενικά από τον κύριο Τσιν -Τσαν-Τσιν να δει τις ομπρέλες του:
- Μπορώ να δω τις ομπρέλες που φτιάχνετε;
Ανάμεσά τους ξεχώρισε μία. Ηταν μία ροζ ομπρέλα με λουλούδια και φύλλα και μια κινέζικη παροιμία γραμμένη πάνω στο φίνο ύφασμά της. Θαμπώθηκε από την ομορφιά της ομπρέλας και ζήτησε από τον κύριο Τσιν -Τσαν- Τσιν να την αγοράσει.
Μικρή μου Τσάο -Λη, με μεγάλη μου χαρά θα σου την κάνω δώρο για να με θυμάσαι.
Βγαίνοντας έξω από το μαγαζί, ένας δυνατός άνεμος φύσηξε και η μικρή ροζ ομπρέλα ξέφυγε από τα χέρια της Τσάο_Λη και πέταξε ψηλά. Η Τσάο -Λη άρχισε να κλαίει, η ομπρέλα όμως είχε χαθεί.
Σ' ενα παγκάκι στη μακρινή Γερμανία η Γκρέτες Χάινς, μια μικρή Γερμανιδούλα, τρώει το απογευματινό της και χαζεύει το τυχερό τετράφυλλο τριφύλλι που είχε βρει λίγο νωρίτερα, όταν βλέπει δίπλα της μέσα στα νερά να κουνιέται μια μικρή ροζ ομπρέλα. Σηκώνεται, την παίρνει στα χέρια της και της περιεργάζεται ........."και η ομπρέλα συνεχίζει το ταξίδι της ώσπου κάποτε φτάνει και στην Αθήνα.
" ....Και τότε κάτι μαγικό έγινε ! Η ευχή της Αθηνούλας είχε γίνει πραγματικότητα, μόνο που εκείνη δε το γνώριζε. Και η ξύλινη ροζ ομπρέλα που το γνώριζε αποφάσισε να της το δείξει. Άρχισαν να εμφανίζονται δίπλα τους όλα τα παιδιά που είχε κάνει ευτυχισμένα η ομπρελίτσα μας στο μεγάλο ταξίδι. Τα απιδιά άρχισαν να κοιτούν γύρω τους με περιέργεια. Όλα τους ήταν άγνωστα. Υπήρχε όμως κάτι που ήταν σε όλους γνωστό! Η μικρή ξύλινη ροζ ομπρέλα που χόρευε ψηλά στον ουρανοί και άρχισε να απομακρύνεται.. Τα παιδιά κατάλαβαν πως η ομπρέλα ήθελε να τα ενώσει και όλα μαζί να βοηθήσουν να γίνει ο κόσμος μας πιο όμορφος. Ίσοι ο ένας με τον άλλο αλλά και τόσο διαφορετικοί, έπιασαν τα χεράκια τους δημιουργώντας έναν μεγάλο κύκλο και άρχισαν να τραγουδούν:

"Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια
κορίτσια, αγόρια στη σειρά και στήνανε χορό
ο κύκλος θα γινότανε πολύ πολύ μεγάλος
κι ολόκληρη η γη μα θ' αγκάλιαζε θαρρώ!"
Μηλιώτη Μαρία

Σάββατο 20 Αυγούστου 2011

Παρουσίαση του μύθου "Η αρπαγή της Περσεφόνης"

Η παρουσίαση του μύθου της αρπαγής της Περσεφόνης έγινε στις 8-6-2011, ημέρα και ώρα 12.30 μ.μ. στο σχολείο μας από τα παιδιά της Γ τάξη, τα οποία για πρώτη φορά φέτος ήρθαν σε επαφή με το μάθημα της ιστορίας που στο μεγαλύτερο μέρος της ασχολείτο με την μυθολογία.
Οι μύθοι στάθηκαν πολλές φορές πηγή έμπνευσης και για το μάθημα της θεατρικής αγωγής. Ένας από αυτούς τους μύθους αυτούς είναι και ο μύθος της " αρπαγής της Περσεφόνης", ο οποίος είναι ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός και επιλέχτηκε να δουλευτεί και να παρουσιαστεί στο τέλος της χρονιάς.
Ο μύθος αυτός έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες και έχει παρουσιαστεί με πολλές εκδοχές. Παρουσιάζει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονταν και εξηγούσαν τα φυσικά φαινόμενα κατά τα αρχαιοελληνικά χρόνια.Ο μύθος αυτός συμβολίζει την αναγέννηση της φύσης. Ο Πλούτωνας και ο Κάτω Κόσμος συμβολίζουν το θάνατο ή το χειμωνιάτικο ύπνο της φύσης. Η Δήμητρα συμβολίζει την ίδια τη ζωή πάνω στη Γη. Η Περσεφόνη κινείται ανάμεσά τους και φέρνει κάθε χρόνο το μήνυμα της αναγέννησης της φύσης. Το ρόδι που ο Πλούτωνας της χαρίζει είναι σύμβολο γονιμότητας.
Τα παιδιά πήραν στα χέρια τους το αφηγηματικό κείμενο και το μετέτρεψαν σε διάλογο μόνα τους. Πρόσθεσαν ρόλους έτσι ώστε να συμμετέχουν όλα στην παρουσίαση του μύθου. Η διαδικασία αυτή βοήθησε στο να καλλιεργήσουν τη γλώσσα, τη σκέψη τους και την κριτική τους ικανότητα. Προσπάθησαν να κατανοήσουν τον τρόπο σκέψης των αρχαίων προγόνων τους.
Ζωγράφισαν για το συγκεκριμένο μύθο και έφτιαξαν μόνα τους τα σκηνικά, ήρθαν σε επαφή με μουσικοκινητικά παιχνίδια. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της προσπάθειας των παιδιών φάνηκε στην παρουσίαση του μύθου που έγινε στα παιδιά του σχολείου μας, στους εκπαιδευτικούς αλλά και στους γονείς τους. Ήταν μια μαγευτική παράσταση. Τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν απλά, φτιαγμένα από τη θεατρολόγο κ. Μηλιώτη Μαρία, τη δασκάλα κ. Κιούση Αημίνα και τη δασκάλα κ. Μαρία Λουίζα Σακελλαρίου
μαζί με τα παιδιά.

Παρουσίαση του περ. προγ. Γεωπεριβαλλοντικά - Γεωμυθολογικά μονοπάτια της Βοιωτίας: Τα αποστραγγιστικά έργα των Μινύων

Την Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011 και ώρα 12.00 π.μ. τα παιδά της Ε1 τάξης παρουσίασαν το περιβαλλοντικό πρόγραμμα "Γεωπεριβαλλοντικά μονοπάτια της Βοιωτίας: τα ποτάμια της Βοιωτίας και τα αποστραγγιστικά έργα των Μινύων στη λίμνη Κωπαΐδα". Υπεύθυνη ντου προγράμματος ήταν η δασκάλα τους κ. Ατσαλάκη Αικατερίνη.
Τα παιδιά ασχολήθηκαν στο περιβαλλοντικό τους πρόγραμμα αφενός μεν με τα ποτάμια της Βοιωτίας και τη μυθολογία τους, και αφετέρου με τα αποστραγγιστικά έργα των Μινύων στη λίμνη Κωπαΐδα.Κάθε ποταμός στην αρχαιότητα είχε για προστάτη του μια θεότητα ή μια νύμφη. Βρήκαν τους μύθους που σχετίζονταν με αυτά.
Ότι συγκέντρωσαν από τις διάφορες πηγές που είχαν στη διάθεσή τους και από τις επιτόπου επισκέψεις τους έγραψαν κείμενα, έβαλαν τις φωτογραφίες τους και έφτιαξαν "το τετράδιό τους".
Αυτή τους την εργασία την παρουσίασαν στα μεγάλα παιδιά του σχολείου και στους γονείς τους. Η παρουσίαση περιλάμβανε κείμενα, διαφάνειες και μια εισαγωγή από τη Διευθύντρια του σχολείου, κ. Μπάρλα - Νιαβή Βασιλική, για το τι ονομάζουμε Γεωμυθολογία και πως σχετίζεται η Ελληνική Μυθολογία με την εξέλιξη της Γης .
Ήταν μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση γιατί έδωσε πολλές πληροφορίες στους παρευρισκόμενους για τη λίμνη Κωπαΐδα και τα σπουδαία έργα που έκαναν οι αρχαίοι κάτοικοι του Ορχομενού, οι Μινύες προκειμένου η λίμνη που είχε κάποτε μετατραπεί σε έλος, να γίνει μια γόνιμη πεδιάδα και να χαρίσει στους κατοίκους της περιοχής δύναμη και πλούτη.

Θεατρική παράσταση " Το Βρωμοχώρι"

Τα παιδιά της Δ1 τάξης του σχολείου μας- 4ο Δημ. Σχ. Λιβαδειάς- με τη δασκάλα τους Παρασκευή Λαφαζάνη παρουσίασαν την Παρασκευή 10-6-2011 στις 12.50, το θεατρικό έργο "Το Βρωμοχώρι", της Σοφίας Ζαραμπούκα, με αφορμή το περιβαλλοντικό πρόγραμμα που υλοποιήσαν τη σχ. χρονιά 2010 - 2011με θέμα "τα σκουπίδια και εμείς".
Μαζί με τα παιδιά του τμήματος Δ2 εργάστηκαν με ενδιαφέρον πάνω στο θέμα των σκουπιδιών μας αλλά και στα προβλήματα που προκύπτουν και τα οποία όλο και κάθε χρόνο γίνονται και περισσότερα καθώς τα σκουπίδια του πλανήτης μας αυξάνονται. για να κλείσιουν το πρόγραμμαά τους αποφάσισαν να παρουσίάσουν το θεατρικό έργο της συγγραφέας Σοφίας Ζαραμπούκα " Το Βρομοχώρι" το οποίο ήταν σχετικό με το πρόγραμμα που υλοποίησαν.
Το έργο αναφέρεται σε ένα χωριό που ήταν πολύ βρώμικο και οι γείτονές του του ΄χαν βγάλει το όνομα . Το έλεγαν Βρωμοχώρι. Τους μεγάλους δεν τους πείραζε αυτό. Τα παιδιά όμως δεν ήθελαν να λένε το χωριό τους έτσι αλλά και ούτε να είναι βρώμικο γι 'αυτό και αοφάσισαν να κάνουν κάτι για το χωριό τους . ....
Μέσα από αυτή τη θεατρική παράσταση δόθηκαν πολλά μηνύματα, για το πως οφείλουμε να διαχειριζόμαστε
τα σκουπίδια στο σπίτι μας, στο σχολείο , στην πόλη που ζούμε αλλά και γενικά στον πλανήτη μας. Την παράσταση αυτή την παρακολούθησαν τα μεγάλα παιδιά του σχολείου μας αλλά και οι γονείς των παιδιών της Δ2.
Ήταν μια πολύ πετυχιμένη παράσταση, τα παιδιά με τη δασκάλα τους είχαν δουλέψει με μεράκι και υπευθυνότητα και αυτό φάνηκε από το αποτέλεσμα. Τα σκηνικά και τα κουστούμια ήταν απλά, από υλικά που ήταν "για πέταμα" τα οποία και αξιοποιήθηκαν ανάλογα.
Πολλά τα χειροκροτήματα αλλά και τα συγχαρητήρια ασπό τους γονείς και εκπαιδευτικούς που την παρακολούθησαν.

Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011

Παρουσίαση του προγράμματος " Διαχειρίζομαι τα σκουπίδια"

Την Τετάρτη 8-6-2011 και ώρα 10.00 π.μ. τα παιδιά της Γ΄τάξης του σχολείου μας - 4ο Δημ. Σχ. Λιβαδειάς- παρουσίασαν το περιβαλλοντικό πρόγραμμά τους " Διαχείρηση των σκουπιδιών" στα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου. Τα παιδιά του Γ1 με υπέυθυνη τη δασκάλα τους κ. Πάσχου Κατερίνα παρουσίασαν μέσα από κείμενα αλλά και ποιηματάκια , τα οποία είχαν επιμεληθεί από τη δασκάλα κ. Πέτρου Ελένη, με θέματα όπως την κομποστοποίηση και το σοβαρό θέμα των πλαστικών σακούλων.Τα παιδιά της Γ2 , με υπεύθυνη τη δασκάλα τους, κ. Βοζιάρη Ελένη μέσα από σκετς παρουσίασαν και ανέδειξαν τα οφέλη της ανακύκλωσης.

Ήταν ένα πρόγραμμα που υλοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 2010-2011 και από τα δυο τμήματα μαζί. Έγιναν διάφορες δραστηριότητες κατά το χρονικό διάστημα της υλοποίησης του προγράμματος. Δεν αρκέστηκαν μόνο θεωρητικά να το αναλύσουν αλλά κυρίως ασχολήθηκαν πρακτικά. Παίρνοντας μέρος στην ανακύκλωση, στην κομποστοποίηση αλλά και στην επαναχρησιμοποίηση πραγμάτων που τα θεωρούσαμε άχρηστα.

Συμπερασματικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι το πρόγραμμα πέτυχε. Μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα αυτό γιατί διαπιστώθηκε αλλαγή στη συμπεριφορά των παιδιών του σχολείου μας ως προς τα σκουπίδια. Στα διαλλείματα μειώθηκαν σε πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό τα πεταμένα σκουπίδια στον πραύλιο χώρο. Πολλοί γονείς μας είπαν ότι τα παιδιά στο σπίτι τους μίλησαν για την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση
και για τα ωφέλη αλλά και για τα παροβλήματα που δημιουργούνται από τις πλαστικές σακούλες των Σούπερ Μάρκετ.

Στο πρόγραμμα αυτό, με τη βοήθεια της Διευθύντριας του σχολείους μας , Μπάρλα - Νιαβή Βασιλική, που ήταν και η συντονίστρια του προγράμματος, ενεπλάκησαν όλα τα παιδιά του σχολείου, ανεξάρτητα αν συμμετείχαν ή όχι επίσημα στο πρόγραμμα. Κατά διαστήματα γίνονταν ανακοινώσεις στα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου από τα παιδιά που συμμετείχαν. Έτσι όλο το σχολείο έπαιρνε κατά κάποιον τρόπο μέρος στο πρόγραμμα. Το πρόγραμμα όταν τελείωσε αποφασίστηκε να παρουσιαστεί σε όλα τα παιδιά και έτσι και έγινε.

Ήταν μια πολύ ωραία παρουσίαση γιατί μέσα από ποιήματα, μικρά θεατρικά έργα και μικρά κείμενα παρουσιάστηκε ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως είναι το πρόβλημα της διαχείρησης των σκουπιδιών.
Τα παιδιά ήταν ανάλογα μεταμφιεσμένα με τους ρόλους τους. Όλα ήταν φτιαγμένα από υλικά που τα θεωρούσαμε άχρηστα τα οποία όμως χρησιμοποιήθηκαν από τα παιδιά με τη βοήθεια της δασκάλας κ. Κιούση Ασημίνας έγιναν χρήσιμα. Μετά το πέρας της εκδήλωσης όλα αυτά τα "κοστούμια " μεταμφίεσης" συγκεντρώθηκαν και μαζί με άλλα, από άλλες παραστάσεις θα αποτελέσουν το " βεστιάριο" του σχολείου μας.

Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011

Πάμε σαν άλλοτε στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο"

Τετάρτη 2 Ιουνίου 2011και στον προαύλειο χώρο του σχολείου μας, παρουσιάστηκε η τελική εκδήλωση της σχολικής χρονιάς 2010-2011, με θέμα " Πάμε σαν άλλοτε στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο". Ήταν ένα πολιτιστικό πρόγραμμα που υλοποιήθηκε κατά το τελευταίο τρίμηνο και έλαβαν μέρος όλα τα παιδιά του σχολείου με υπεύθυνες τη δασκάλα της μουσικής, κ. Αγραφιώτου Λουκία και τη γυμνάστρια κ. Νυδριώτη Θεοδώρα, η οποία έκανε τη χορογραφία. Συμμετέχει η κ. Παπαγεωργίου Λουκία, γυμνάστρια του σχολείου μας. Τα σκηνικά , τα κουστούμια αλλά και τις ατάκες - διαλόγους από κινηματογραφικά έργα- τα επιμελήθηκε η δασκάλα κ. Κιούση Ασημίνα.
Βοήθησαν όμως σε αυτή την προσπάθεια και οι εκπαιδευτικοί: Μαρία Λουίζα Σακελλαρίου, Μηλιώτη Μαρία, Μαριδάκη Ελένη, Πέτρου Ελένη και Χριστίνα Καλαητζίδου. Τα βίντεο που παρουσιάστηκαν τα επιμελήθηκε ο υπεύθυνος του μαθήματος των Υπολογιστών, κ. Πατρίκας Ιωάννης και ο δάσκαλος της Ε2, κ. Κόκκινος Σπύρος που τα παρουσίασε.


Η εκδήλωσή μας αποτελείτο από δυο μέρη. Στο πρώτο μέρος με αφορμή τον ελληνικό κινηματογράφο, αναφερθήκαμε στον αείμνηστο κ. Γιάννη Δημητριάδη, τον μπαρμπα Γιάννη όπως τον αποκαλούσαν, τον σκιτσογράφο των αφισών στους κινηματογράφους της Λιβαδειάς, σε μια εποχή που οι αφίσες δεν ήταν τυπωμένες σε τυπογραφεία αλλά φτιαγμένες στο χέρι.Αρκετές από αυτές υπήρχαν στην εκδήλωσή μας. Με πολύ προθυμία προσφέρθηκαν από την κόρη του, κ. Ειρήνη Δημητριάδη - Στάθη και την ευχαριστούμε θερμά.
Ο αείμνηστος κ. Δημητριάδης ήταν γνωστός στο σχολείο μας από τους μαθητές και τις μαθήτριες της Ε2, του σχ. έτους 2007, οι οποίοι υλοποίησαν το πολιτιστικό πρόγραμμα " καλλιτέχνες της πόλης μας". Ο κ. Γιάννης Δημητριάδης ήταν ένας από τους καλλιτέχνες τον οποίο τα παιδιά επισκέφτηκαν στο σπίτι του και εργαστήριό του. Φεύγοντας από το σπίτι του είχαν συμφωνήσει να γίνει μια έκθεση στην πόλη μας με τα έργα του. Αυτό όμως δεν έγινε, τα παιδιά τώρα μπορεί να έφυγαν από το Δημοτικό Σχολείο αλλά η εκδήλωση αυτή μας έδωσε την αφορμή να πραγματοποιηθεί αυτή η έκθεση. Στην εκδήλωσή μας διαβάστηκε το κείμενο που έγραψαν οι τότε μαθητές για τον κ. Γιάννη Δημητριάδη από τα παιδιά της Ε2.

Στο δεύτερο μέρος η εκδήλωσή μας περιείχε τραγούδια από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, χορούς από όλα τα παιδιά του σχολείου, διαλόγους από αγαπημένες ταινίες και βίντεο από τις αντίστοιχες ταινίες των τραγουδιών και των σκετς.
Τη χοροδία μας την αποτελούσαν τα παιδιά της ΣΤ1 και Δ2 και πλαισιωνόταν από τους μουσικούς μας οι οποίοι εθελοντικά ήρθαν για να μας βοηθήσουν για να έχουμε ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Ευχαριστούμε θερμά τους μουσικούς για την ευγενική τους προσφορά και τους παρουσιάζουμε κατά αλφαβητική σειρά:
Ζωγράφος Χρήστος -μπουζούκι
Καρβούνις Αργύρης - ακορντεόν
Μανεσης Μπάμπης - κιθάρα
Μπότση Κατερίνα - πιάνο
Νικομάνη Ρεγγίνα - τσέλο
Σαρούν Ρεγγίνα - βιολί

Ακούστηκαν τα τραγούδια:

"εφτά τραγούδια " "μια ζωή την έχουμε" " ο καροτσέρης"
"βάρκα χωρίς πανιά" "υπομονή" " ο γλάρος"
"άσπρα καράβια"
και τα τραγούδια: "το σαπιοκάραβο" και "θα βρεθούμε ξανά" τα οποία είχαν διασκευαστεί από τη δασκάλα κ. Κιούση Ασημίνα που έγιναν ο χαιρετισμός των παιδιών της ΣΤ στο σχολείο τους.
Ένα από τα παιδιά της Ε2 αποχαιρέτησε με μια ομιλία τα παιδιά της ΣΤ που τέλειωσαν το σχολείο τους που θα συνεχίσουν το δρόμο της ζωής τους σε άλλα σχολεία! Συγκινητικές στιγμές για μας τους εκπαιδευτικούς αλλά και για τα παιδιά της Στ. Τους ευχόμαστε "καλό κατευόδιο!"

Επίσης παίχτηκαν και διάλογοι - ατάκες - από τις πιο κάτω ταινίες:

"Λατέρνα , φτώχεια και φιλότιμο" "Μια ζωή την έχουμε"
" Η Χιονάτη και τα επτά γεροντοπαλίκαρα" "Μανταλένα"
"Χτυποκάρδια στο θρανίο" "Το ξύλο βγηκε από τον Παράδεισο"
"Τα ξύλινα γάντια" " Ο Μπακαλόγατος"
" Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης"

Ευχαριστούμε το Σύλλογο γονέων του σχολείου μας που φρόντισε για την ηχητική κάλυψη ώστε να μπορέσουμε να έχουμε μια αξιπορεπή παρουσίαση.


Το προαύλιο του σχολείου μας ήταν γεμάτο κόσμο, από τους γονείς των παιδιών, συγγενείς, φίλους αλλά πολλούς άλλους που πληροφορήθηκαν την εκδήλωσή μας και ήρθαν να μας δουν. Τα σχόλια ήταν επαινετικά. 'Συγχαρητήρια", "Μπράβο σας και του χρόνου", " "παρουσιάσατε κάτι το εξαιρετικό", "συγχαρητήρια σε παιδιά και δασκάλους" " εντυπωσιακό", "μπράβο σας πήραν μέρος όλα τα παιδιά", "ωραία τα σκηνικά τα κουστούμια".......
Αλλά δεν ήταν μόνο τα καλά λόγια αυτών που μας παρακολούθησαν και μας έδωσαν χαρά, ήταν και η δική μας ικανοποίηση, παιδιών και εκπαιδευτικών για το αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς. Όπως είπαν μερικά παιδιά" χαλάλι ο κόπος μας, τα καταφέραμε και αυτό μας έδωσε χαρά". ή " δεν πειράζει για τις επι πλέον ώρες που καθήσαμε για τις πρόβες στο σχολείο, ήταν μια από τις καλύτερες εμπειρίες μας" , " θα είναι η καλύτερη ανάμνηση από το σχολείο μου"....

Ήταν μια δουλειά ομαδική, που ένωσε πολλές φωνές και πολλές ιδέες για ένα κοινό στόχο. Το αποτέλεσμα; Μια σπουδαία εμπειρία για όλους που συμμετείχαμε, ο καθένας πρόσφερε με το δικό του τρόπο. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας άπειρα συναισθήματα διακινήθηκαν και άπειρες ώρες γέμισαν δημιουμιουργικά. Φτιάχηκαν σκηνικά και κουστούμια από άχρηστα υλικά, και με ότι βρέθηκε σε ντουλάπες του σπιτιού ή του σχολείου. Τα παιδιά ήρθαν σε άμεση επαφή με όλα αυτά μέσα σε ένα κλήμα συνεργασίας και ομαδικότητας, πράγμα αναγκαίο για την μετέπειτα πορεία της ζωής τους.
Το ίδιο πνεύμα συνεργασίας και δημιουργηκότητας παρατηρήθηκε και στα παιδιά μεταξύ τους αλλά και με τις γυμνάστριές τους όταν δούλευαν τις χορογραφίες των τραγουδιών μέχρι να πάρουν την τελική τους μορφή.Το αποτέλεσμα της προσπάθειά τους ήταν άριστο. Γιατί αυτό που έκαναν το έκαναν με αγάπη, σεβασμό και με τον ενθουσιασμό που χαρακτηρίζει την ηλικία
τους.Το ίδιο πνεύμα συνεργασίας παρατηρήθηκε και στα παιδιά της χορωδίας με την μουσικό τους την κ. Αγραφιώτου Λουκία και τους εκπαιδευτικούς Κιούση ασημίνα και Ασημάκη Ευθύμιο που βοήθησαν. Επίσης φωτεινό παράδειγμα για τα παιδιά και οι μουσικοί που αφιλοκερδώς ήταν και πάλι πάντα κοντά μας, όπως και στις άλλες εκδηλώσεις μας.

Ότι και να γρφτεί σε αυτέ τις γραμμές δεν θα καταφέρουμε να παρουσιάσουμε το τι νιώσαμε οχι μόνο την ημέρα της εκδήλωσης αλλά και κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας. Μετά από αυτή τη δραστηριότητα είμαστε όλοι καλύτεροι από πριν γιατί πήραμε αλλά και δώσαμε και αυτό είναι ότι καλύτερο για την κοινωνία του σχολείου!

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !!!!!